Lekka mżawka 15°C

Park Narodowy

Park Narodowy

Część terenów Gminy Witnica zajmuje Park Narodowy Ujście Warty. Park powstał w 2001 r. i zajmuje powierzchnię 8074 ha. Płaskie, rozległe obszary Parku znajdują się w obrębie terasy niskiej rzeki Warty.
Przepływająca przez środek Parku Warta stanowi naturalną granicę między dwoma obszarami: Polderem Północnym oraz terenem zalewowym. Na obszarze Gminy Witnica znajduje się właśnie Polder Północny.Na zalewowym obszarze Parku wahania poziomu wody dochodzą nawet do 4 m w skali roku. Polder Północny oddzielony jest od bezpośredniego wpływu wód Warty wałem przeciwpowodziowym zbudowanym równolegle do koryta rzeki. Poziom wód jest tam więc znacznie niższy niż na lewym brzegu Warty i stosunkowo stabilny. Stąd na terenie Gminy Witnica jest najłatwiejszy dostęp do terenów parkowych.
Rozlewiska i łąki Parku Narodowego „Ujście Warty” to znaczące na mapie Europy miejsce dla ptaków - nie tylko w sezonie lęgowym, ale również w innych okresach: podczas pierzowiska, w trakcie migracji. Na obszarze Parku Narodowego „Ujście Warty” zaobserwowano ponad 270 gatunków ptaków, z czego lęgi stwierdzono u więcej niż 170 gatunków. Kilkanaście z nich figuruje w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, np.: bączek, ohar, cyraneczka, mewa mała, kulik wielki.
Wiele z bytujących w Parku ptaków uznano za „gatunki specjalnej troski” zgodnie z tzw. Dyrektywą Ptasią. Spośród 190 gatunków ptaków wymienionych w Dyrektywie, w Parku stwierdzono 78. Są to zarówno ptaki lęgowe na tym obszarze, np.: bąk, ślepowron, derkacz, kropiatka, rybitwa czarna, rybitwa białoczelna, wodniczka; jak i przebywające tu w okresie migracji: siewka złota, błotniak zbożowy, czy zimowania: łabędź krzykliwy, łabędź czarnodzioby. Zatrzymują się tu liczne ptaki siewkowe, np.: łęczaki, brodźce śniade, bataliony. Jesienią nadwarciańskie łąki obejmują we władanie gęsi, których jest wówczas zwykle 60 - 80 tys. (a maksymalnie nawet 200 tys.). W stadach arktycznych gęsi dominują gęsi zbożowe (ptak uznany za symbol Parku). Park to również ważne miejsce zimowania wielu gatunków np.: łabędzi krzykliwych i niemych, bielików. W ciągu jednego dnia odnotowywano tu nawet 250 tys. ptaków. Tereny Parku objęte są ochroną mokradeł w ramach międzynarodowej Konwencji Ramsar.